OS MARCOS: CONFLITO ETERNO...

O grande Luis Davila (ao que sigo todolos dias, e vós tamén deberíades facer o mesmo: http://obichero.blogspot.com/) hoxe fixo lembrarme a miña avoa (en paz descanse, que en vida traballou moito), que tuvo unha longa etapa da sua vida dando o coñazo con que lle movían os marcos dos montes! Volveron mover o marco ai diormio! E ala estaba, tentando colocar o marco (que non se movera) no seu sitio (todo fora pra gañar uns centimetros ó perímetro do monte...)...
Cousas d@s vell@s de antes...

O rio Arenteiro // Pazos

- Boas tardes
- Boas tardes
- Andades a tomar o sol?
- Si, o sol e a sombra...
- Moi ben, eu vou ver se engano a algunha por aí...
O pescador viña coa súa cana, apareceu de súpeto, entre as rochas das beiras do caudaloso Arenteiro. Andaba lixeiro, seguro que se vai camiñando cos ollos pechados, non cae. Tantos anos percorrendo ese río na procura de troitas... imaxino.
- E logo eiquí que hai? peixe?
- Troita
- Hai troita?? Ainda queda algunha?
- Ainda, pero menos. Antes había máis. No Avia hai máis. Pero agora hai xente alí... (sinala coa cabeza cara a dereita e cara atrás, cara unha zona do río (xa xuntado co Avia) onde nos soemos poñer, unha pequena praíña).
Ademáis agora non se pode andar ca miñoca... entón hai que enganalas co plástico éste...
- Ai non?
- Non ho! Está proibido. Se vén o juardarríos... multa!
- E porque esta proibido?
- Porque está proibido!
- ...
- Oiches, o ano pasado collínche eiqui unha de quilo catrocentos. Era preciosa...
- ...
- E tamén che collín unha de novecentos jramos...
- Carai...
- Bueno, vou pra baixo a ver se pican.
- Boa tarde.
- Boa tarde.

Branco e preto // vrans pasados

... de río e de árbores, de auga fresca e area mollada...

Negativos vellos

Fai pouco, quixen usar unha cámara, e vin que tiña un carrete pósto... Xa non é a primeira vez que me pasa, claro. Leveino a revelar a ver qué contiña, si é que tiña algo, e sí, había unhas fotos de hai polo menos 3 anos. Por iso algunhas teñen esa cor tan ... "vintage".
O gato negro que sae nunha foto (Crispín) xa morreu o ano pasado, e a mazanceira podada das fotos, tamén morreu xa hai tempo, tanto que logo puxemos outra e partiu e agora temos outra (pequeniña, claro)...
E digo eu: que présa temos sempre en ver canto antes as fotos reveladas... dése xeito non se lle dá tanta importancia... Eu dígovos que gardedes os carretes (si é que alguén os sigue usando :) ) e os reveledes de alí a un ano!!

BECHOS

O marabilloso mundo dos insectos!

No país da brétema

Temos a sorte de vivir nun país húmido, verde, e gris ao mesmo tempo. O país dos mil rios, das mil fontes. Outra seña da nosa identidade. Como a língua. Que, se non os coidamos entre tod@s, acabarán desaparecendo, e o único que conseguiremos con eso será que se borren estos sinais de identidade que fomos conservando ate agora a traves dos séculos, impostos e coidados con cariño polos nosos antergos.

Temos país propio, e queremos vivir nél. Temos língua própia, e queremos vivir con ela.

(Fotos tomadas no concello de Covelo, no mes de abril)

MAD 009

Esta pasada fin de semán voltei pasar por Madrid, para asistir, xunto cos meus compañeiros de curre, ao MAD009, un "congreso" de deseño grafico-ilustracion-web-comunicación, onde estiveron de ponentes xente xenial como Alex Trochut, o Grupo W, Johnny Kelly e Herraiz & Soto; éstos sobre todo, porque si chegaron onde están, é gracias ó seu traballo e ó seu empeño diario en tirar pra diante a pesar das dificultades que se crucen no camiño. Aprendemos moito, e non soamente no aspecto profesional. Néste congreso vin que o público aproba o traballo ben feito, pero sobre todo, a humildade das persoas que o fan.